Vrij kader vs. OTS: het verschil en waar je op moet letten

Wat is het vrij kader

In het vrij kader is er geen rechterlijke maatregel. Hulp loopt via de gemeente of het wijkteam en je werkt op basis van instemming mee. Je kunt hulp weigeren of stoppen, en er is geen gezinsvoogd met bevoegdheden.

De keerzijde: ook zonder maatregel wordt er gerapporteerd, en die rapportages kunnen later in een raadsonderzoek terechtkomen.

Wat verandert er bij een OTS

Bij een ondertoezichtstelling wijst de kinderrechter een gecertificeerde instelling aan. Je houdt het gezag, maar de GI kan schriftelijke aanwijzingen geven en heeft een formele regierol. Meewerken is dan geen keuze meer.

• Vrij kader: instemming, geen rechter, geen aanwijzingen.
• OTS: rechterlijke beschikking, gezinsvoogd, aanwijzingsbevoegdheid.
• In beide gevallen: alles wat wordt vastgelegd, telt later mee.

De valkuilen bij de overgang

De meest voorkomende valkuil is dat ouders in het vrij kader afspraken ondertekenen die later worden gebruikt als bewijs dat 'vrijwillige hulp onvoldoende was'. Lees veiligheidsplannen en gezinsplannen kritisch en vraag om aanpassing als er dingen in staan die je niet onderschrijft.

Een tweede valkuil is onduidelijkheid: vraag altijd expliciet en schriftelijk in welk kader je zit, wie de regie heeft en op basis waarvan.

Wat je nu kunt doen

Bevestig gesprekken per e-mail met een korte samenvatting van de afspraken. Vraag om inzage in wat er over je wordt vastgelegd. En houd je eigen tijdlijn bij, ook — juist — in het vrij kader.